به دشتی که گرچال باشد به نام       بیامد ز پی مردم نیکنام

کلمۀ گُرچال از ترکیب دو نام گُر + چال گرفته شده‌است.  گُر در گویش ایرانیان باستان به معنای آتش و چال نیز به معنای جایگاه بوده‌است که این دشت را در گذشته گُرچال به معنای جایگاه آتش یا آتشدان می‌نامیده‌اند. گمان بر این است که علت این نامگذاری گرمتر بودن این دشت نسبت به قله‌های سر به فلک کشیده اطرافش همچون یک آتشدان و پدید آمدن جانپناهی برای فرار از سرمای مرگ آور بوده‌است.
به روایتی دیگر این دشت سرزمین آتش ایزدی بوده‌است که بنا بر روایات شاهنامه، فرانک پس از مرگ همسر جوانش آبتین به دست ضحاک و برای فرار از ستم وی، فرزند خردسالش فریدون را در آنجا به دست دشتبان سپرده‌است تا بزرگ شود.

دشت گُرچال  در ارتفاع 2400 متری از سطح دریا قرار گرفته است ، احتمالاً منظور از مصرع " کمر بسته کوههای سترگ " قله‌های مجاور این دشت می باشد . از جمله این قله ها می توان به قلهٔ ریزان (۳٬۶۵۰ متر)، پرسون (۳٬۱۰۰ متر)، آتشکوه (۳٬۸۵۰ متر) و مهرچال (۳۹۲۰ متر) اشاره کرد . ما در این برنامه شب را در این دشت سپری کردیم و بعد برنامۀ صعود به قلۀ پرسون را اجرا کردیم .
با ما باشید تا در ادامۀ مطلب نحوه رسیدن به دشت گرچال و شرح مختصری از برنامه صعود را با هم مرور کنیم .