از بهترین لحظات عمر من زمانی است که روی یال قله های مرتفع حرکت می کنم . این لذت وصف ناشدنی است . نخستین بار در سال 1380 قصد صعود به قله سیالان را داشتیم . قبل از طلوع خورشید روی یال کوههایی قدم بر می داشتیم که به قله سیالان منتهی می شد . با طلوع خورشید احساس بسیار زیبائی در من به وجود آمد که هنوز حرارتش را در قلبم احساس می کنم . دوستان ، اگر توی این وبلاگ غلت املایی پیدا کردید به حساب بی صوادی بنده نگذارید .
